Aşk-ı Memnu’yu ilk çıktığında izlerken resmen ekran başında kitlenip kalıyordum. Özellikle Bihter’in o dramatik halleri ve final sahnesi… hâlâ aklıma geldikçe içim ürperiyor. O dönemde her bölüm olay oluyordu zaten, ertesi gün herkes okulda ya da işte diziyi konuşuyordu. Ne kadar zaman geçse de tekrar açıp izlediğinde aynı heyecanı veriyor, bence tam bir klasik